اگر درست انجام دهید چرخش می تواند بدن و مغز شما را آرام کند



چرخنده های ثابت ممکن است به عنوان یک پدیده فرهنگی مرده باشند ، اما هنوز هم می توانند برای برخی از افراد مفید باشند.

چرخان های ثابت ممکن است به عنوان یک پدیده فرهنگی مرده باشند ، اما هنوز هم می توانند برای برخی از افراد مفید باشند. (دیوید بارتوس از طریق Pexels /)

برای مدت کوتاهی در سال 2017 ، دستگاه های چرخان دوار اجتناب ناپذیر بودند. آنها در قفسه های فروشگاه های بزرگ و پمپ بنزین ها صف کشیده بودند و معلمان برای کنترل هجوم ناگهانی دستگاه های پلاستیکی چرخان در کلاس ها تلاش می کردند.

اما چرخش با چرخش آغاز نشد.

چه از بین بردن قلم ، چه ضربه زدن روی پاهای ما و چه بهم ریختگی با موهای ما ، مدت ها است که سوسو زدن بخشی استاندارد از معمای رفتاری انسان باشد. در حالی که دانش چرایی نگرانی ما به طور کامل درک نشده است ، تحقیقات در حال حاضر برخی از استراتژی ها را در اختیار ما قرار داده است که می توانیم از آنها استفاده کنیم تا فرآیند های شناختی ما مثمر ثمر باشد – و باعث حواس پرتی کمتر برای اطرافیانمان شود.

چرا داریم می چرخیم؟

اگرچه هیچ پاسخ مشخصی در مورد اینکه چرا بعضی از افراد احساس اضطراب خاصی می کنند وجود ندارد ، نظریه های رایج غالباً آن را به توجه پیوند می دهند. جولی شوایزر ، استاد روانپزشکی و علوم رفتاری در UC Davis و محقق در انستیتوی MIND می گوید: “چرخش اغلب در شرایطی انجام می شود که همه چیز خیلی چالش برانگیز یا آسان است.” “این هموستاز وجود دارد که افراد مشغول و خسته نیستند و هر آنچه که در آن زمان به آن توجه می کنند خیلی طاقت فرسا و بیش از حد کسل کننده نیست ، احتمالاً نیازی به نگرانی نیستند.”

وقتی همه چیز خیلی ساده است ، ماجرا می تواند به درگیری و تحریک مناطقی از مغز برای حفظ توجه کمک کند. در طول لحظات اضطراب آور یا لحظات تحت فشار زیاد ، این حرکات در جهت از بین بردن برخی از فشارهای روانی سیستم است. این رفتار جابجایی ، مانند انگشت برداشتن یا مالیدن پوست ، که معمولاً زیر چتر “لرزش” قرار می گیرد ، برای مردان بیشتر از زنان در موقعیت های فشار بالا ، تسکین دهنده استرس است.

از آنجا که اضطراب بیش از حد با اختلال بیش فعالی و کمبود توجه (ADHD) همراه است ، تحقیقات در مورد این پدیده اغلب بر روی افرادی که این تشخیص را دارند متمرکز است. اما برخی از ویژگی های مشترک وجود دارد که در یک زمینه گسترده تر مرتبط هستند. شوایزر می گوید: “نواحی حرکتی مغز و نواحی حرکتی حسی مغز تمایل به تغییر در افراد مبتلا به ADHD دارند.” “برخی از انتقال دهنده های عصبی مانند نوراپی نفرین و دوپامین با این مناطق ارتباط دارند. بنابراین من گمان می کنم یک دلیل فیزیولوژیکی و عصبی-آناتومیکی برای این امر وجود دارد که با محیط زیست در تعامل است. “

برخی نظریه های چرخش وجود دارد که ارتباط چندانی با توجه ندارند. تحقیقات نشان می دهد که این تمرین یک پاسخ اتوماتیک در تلاش بدن برای کنترل وزن و سوزاندن کالری های اضافی است. در این حالت ، لرزش بخشی از مجموعه رفتارهایی است که به عنوان ترموژنز برای فعالیت های غیرآموزشی (NEAT) شناخته می شود ، که شامل حفظ وضعیت و سایر فعالیت های مربوط به زندگی روزمره ما نیز می باشد. اگرچه چرخش یک مکانیسم چرخشی چرخشی ورزش کافی برای ذوب شدن چربی های شکم را فراهم نمی کند ، اما در مورد مصرف کالری ، اثر جمعی حرکت در طول روز می تواند قابل توجه باشد.

چگونه می توانید به طور موثر نگران باشید؟

شوایزر و تیم او در حال حاضر در حال انجام مطالعه ای هستند تا درک بهتری از نگرانی مردم بدست آورند. با گذشت زمان ، آنها امیدوارند که تعیین کنند که چگونه می توانیم این رفتارها را کاهش دهیم که باعث حواس پرتی و اثربخشی بیشتر هنگام کاهش استرس و افزایش توجه شود. نظرسنجی رسمی شامل یک توپ رایانه ای و نظارت تصویری با دقت کد شده از شرکت کنندگان است.

در حال حاضر ، شوایزر و همکارانش پیشنهاد می کنند که یک ارزیابی ساده از خود می تواند کمک کند. او می گوید: “هنگام انجام یک فعالیت خاص وقت بگذارید تا ببینید چه مدت طول می کشد تا صحت خود را ردیابی کنید.” “سپس ضمن استفاده نامنظم از دستگاه مورد علاقه خود ، دوباره امتحان کنید.” این نتایج علمی قابل توجهی را به دست نمی دهد ، اما می تواند به شما ایده کاملی از اینکه آیا این چرخنده به توانایی شما در انجام کارها و توجه کمک می کند یا مختل می کند ، ارائه دهد.

کیمبرلی پترسون ، یک متخصص کاردرمانی ثبت شده در مدارس BOCES در کلان شهر نیویورک ، همین توصیه را دارد. افراد باید آزمایشات خود را انجام دهند تا مشخص کنند کدام رفتار به آنها کمک می کند یا آنها را آزار می دهد. او می گوید: “شما باید اشتباهاً تلاش کنید تا بفهمید چه چیزی م worksثر است.” در حالی که او تا حد زیادی با افراد اوتیسم کار می کند ، ثابت شده است که برخی از همین روش ها بسیار مفید هستند.

دستگاه های کاردرمانی که پترسون با آنها کار می کند فراتر از چرخش چرخنده است ، اما بسیاری از آنها کاملاً ساده هستند. او می گوید: “ما این چیزها را به نام Therabands داریم که در پایین پایه های میز قرار می دهیم ، بنابراین وقتی دانشجو آنجا نشسته است ، می تواند پای خود را بر روی آن فشار دهد.” “بسته به ضخامت نوار ، آنها می توانند مقاومت کم و بیش داشته باشند. “این همچنین فضیلت یک توپ فشرده کننده ساده یا تکه ای از بتونه را که در برابر فشار مقاومت می کند ، ستایش می کند. از دیگر ابزارها می توان به بخیه ها و پتوهای ساخته شده از لیکرای کششی اشاره کرد که آرام هستند و تحریک حسی را ایجاد می کنند ، همچنین وسیله ای برای چرخش آسان است.

فقط به این دلیل که چیزی به عنوان “اسباب بازی ثابت” یا “تسکین دهنده فشار روانی” به بازار عرضه می شود ، به این معنی نیست که در واقع همه کارها را برای شما انجام می دهد. آزمایش و خطا در روند کار مهم است. حتی ممکن است گاهی اوقات متوجه شوید که رفتار نگران کننده شما مثل همیشه کمکی نمی کند. پترسون گفت: “اگر بیمار هستید ، اگر خواب کافی ندارید ، می تواند بر نتیجه و اثربخشی ورودی حسی به سیستم شما تأثیر بگذارد.”

نوسان عادی

با وجود رابطه پیچیده بین چرخش و توجه ، برخی تحقیقات هنوز نشان می دهد که مردم این حرکات را به عنوان شاخص های حواس پرتی درک می کنند. درک این نکته مهم است که ارتعاش همیشه رفتاری نیست که باید اصلاح شود. شوایزر می گوید: “اگر دور کلاس می دوید ، این یک مشکل است.” “اما افرادی هستند که فقط زیاد حرکت می کنند. اگر این مورد شخص دیگری را آزار نمی دهد ، بگذارید این کار را انجام دهد. “

افراد مضطرب همچنین می توانند در جلوگیری از تأثیر منفی رفتارهای دیگران بر دیگران تأثیرگذار باشند. انتخاب وسیله ای غیر دائمی که هیچ قطعه متحرکی نداشته باشد ، صدا ایجاد نکند و نگهداری آن راحت باشد (بنابراین شما آن را از دست نخواهید داد) می تواند احتمال حواس پرتی دیگران را کاهش دهد. پترسون حتی پیشنهاد می کند که در صورت تمرکز باید تمرینات تقویت بازو را امتحان کنید. آنها باعث تحریک می شوند در حالی که احتمال از دست دادن هر چیزی را که نگران آن هستید کاهش می دهند.

اگر متوجه شدید که رفتارهای منحرف کننده خاصی دارید ، ممکن است بتوانید آنها را به شکل قابل قبولی برای محیط معمولی خود درآورید. به عنوان مثال ، اگر تمایل دارید که زانوی خود را به بالا و پایین بچرخانید ، عضله ساق پا را خسته کنید ، صندلی را دور از افراد دیگر انتخاب کنید که ممکن است ارتعاشات ناشی از آن را نادیده بگیرند.

شوایزر می گوید: “سالها پیش ، من یک بیمار داشتم که دانشجوی پزشکی بسیار باهوشی بود.” در کلاس های او صندلی هایی داشتند که همه به هم متصل بودند. او هنگام سخنرانی ها پاهای خود را زیاد جابجا می کرد و این واقعاً همه را نگران می کرد. همه حرکت کردند ، بنابراین او تمام خط را به سمت خود داشت. برای همه مفید بود. “


منبع: khabar-reza.ir

دیدگاهتان را بنویسید

Comment
Name*
Mail*
Website*